[1248] “Non sederunt hæc animo principis, et paucis ita respondit, ‘Et in hac re quid fieret pro te?’ ‘Si non,’ inquit Anselmus, ‘pro me, spero fieret pro Deo et te.’” I suppose the meaning is something like what I have given. Again one longs for the actual words in their own tongue.
[1249] “Ne in destructione monasteriorum et perditione monachorum tibi, quod absit, damnationem adquiras.”
[1250] “Quid ad te? Numquid sunt abbatiæ meæ? Hem, tu quod vis agis de villis tuis, et ego non agam quod volo de abbatiis meis?”
[1251] “Tuæ quidem sunt ut illas quasi advocatus defendas atque custodias, non tuæ autem ut invadas aut devastes. Dei scimus eas esse, ut sui ministri inde vivant, non quo expeditiones et bella tua inde fiant.”
[1252] “Intellexit ergo Anselmus se verba in ventum proferre, et surgens abiit.”
[1253] See N. C. vol. iv. p. 687.
[1254] “Considerans offenso principis animo nequaquam posse pacem rebus dari.”
[1255] “Deprecatus est ut in amicitiam sui sese gratis admitteret. Quod si, ait, facere nonvult, cur nolit edicat, et si offendi, satisfacere paratus sum.”
[1256] “De nulla re illum inculpo, nec tamen ei gratiam meam, quia non audio quare, indulgere volo.” The words which I have put in Italics in the two speeches must be taken together.
[1257] “Mysterium hoc, inquiunt, planum est.”