[1413] “Quid referam camerarium ejus in sua camera ante suos oculos captum, alios homines ejus injusto judicio condemnatos, deprædatos, innumeris malis afflictos?” All this was “infra dies induciarum et præfixæ pacis.” Eadmer reproaches the “regalis constantia fidei.” Rufus would have said that his faith was plighted to Anselm, not to Baldwin.
[1414] Eadmer, Hist. Nov. 32. “Ut fere universi conclamarent melius sibi absque pastore jam olim fuisse quam nunc sub hujusmodi pastore esse.”
[1415] The movements of Urban at this time will be found in the Chronicle of Bernold in the fifth volume of Pertz, p. 461. Cf. Milman, Latin Christianity, iii. 215.
[1416] Bernold, ib. “Henricus autem rex dictus eo tempore in Longobardia morabatur, pene omni regia dignitate privatus. Nam filius ejus Chonradus, jam dudum in regem coronatus, se ab illo penitus separavit, et domnæ Mathildi reliquisque fidelibus sancti Petri firmiter conjunctus totum robur paterni exercitus in Longobardia obtinuit.”
[1417] Ib. “Ad quam sinodum multitudo tam innumerabilis confluxit, ut nequaquam in qualibet ecclesia illius loci posset comprehendi. Unde et domnus papa extra urbem in campo illam celebrare compulsus est; nec hoc tamen absque probabilis exempli auctoritate.” He justifies the act by the example of Moses; in England Godwine and William might have been precedents enough.
[1418] See N. C. vol. ii. p. 230.
[1419] The matters discussed are reckoned up by Bernold, u. s.
[1421] So speaks our own Chronicler the next year. See above, [p. 415].
[1422] Eadmer, Hist. Nov. 32. “Siquidem ipse rex, ubi sensit Anselmum suæ voluntatis in præscripto negotio nolle obtemperare, clam et Anselmo ignorante, eosdem clericos [Girardum et Willielmum] Romam miserat, Romanæ statum ecclesiæ per eos volens certo dinoscere.”