[1433] Ib. “Papæ, quid dicemus? Si aurum et argentum Roma præponit justitiæ,” &c. It must be remembered that in this sentence “Papæ” has nothing to do with “Papa.” See above, [p. 292].

[1434] Ib. 33. “Præcipiens Urbanum in omni imperio suo pro apostolico haberi, eique vice beati Petri in Christiana religione obediri.”

[1435] Ib. “Egit post hæc quibus modis poterat ipse rex cum episcopo, quatenus Romani pontificis autoritate Anselmum ab episcopatu, regali potentia fultus, deponeret, spondens immensum pecuniæ pondus ei et ecclesiæ Romanæ singulis annis daturum, si in hoc suo desiderio satisfaceret.”

[1436] Eadmer, Hist. Nov. 33. “Reputans apud se nihil in requisitione vel susceptione Romani antistitis se profecisse.”

[1437] “Qualiter, servata singulari celsitudinis suæ dignitate, viro saltem specie tenus amorem suum redderet, cui crudeliter iratus nihil poterat cupitæ damnationis pro voto inferre.”

[1438] Eadmer, Hist. Nov. 33. “Ad eum venire et verba regis illi et illius possent regi deferre.”

[1439] “Dixi vobis jam, quod nunquam domino meo hanc contumeliam faciam ut facto probem amicitiam ejus esse venalem.”

[1440] Eadmer, Hist. Nov. 33. “Dominus papa Urbanus, rogatu domini nostri regis, stolam illi archiepiscopatus per episcopum qui de Roma venit direxit.” The pallium, they said, was sent to the King, but the words which follow show that they wished it to be understood that it was meant for Anselm.

[1441] “Tuum igitur erit considerare quid tanto beneficio dignum regi rependas.”

[1442] “Laudamus et consulimus ut saltem quod in via expenderes si pro hoc Romam ires regi des, ne si nihil feceris injurius judiceris.” They enlarge also on the dangers of the way; these had certainly proved fatal to some of Anselm’s predecessors.