[1502] See above, p. 473.
[1503] Her second marriage with Drogo of Moncey is recorded in Will. Gem. viii. 8. Drogo was a fellow crusader (Ord. Vit. 723 D).
[1504] See Ord. Vit. 535 C, 724 C, 729 D, where we hear of him before Nikaia.
[1505] This comes from Hugh of Flavigny, Pertz, viii. 474; “Tunc temporis pro componenda inter fratres Willelmi regis filios concordia, Willelmum videlicet regem Anglorum et Robertum comitem Normannorum, abbas Divionensis ex præcepto papæ mare transierat, et ut præscriptum regem ammoneret de multis quæ illicite fiebant ab eo, de episcopatibus videlicet et abbatiis quas sibi retinebat, nec eis pastores providebat, et reditus proventusque omnium sibi assumebat, de symonia, de fornicatione clericorum.”
[1506] Ib. “Qui veniens tanta libertate usus est, ut rex, integritate ejus inspecta et inadulata mentis constantia, se consiliis et votis ejus adquieturum promitteret, ut omnes fideles gratularentur eum advenisse, ad cujus adventum quasi respiraret et resurgeret decus et vigor ecclesiæ Anglicæ et libertas Romanæ auctoritatis.”
[1507] Ib. “Sed quid imperturbatum relinquit inexplebilis gurges Romanæ avaritiæ? Rex suspectam habens viri auctoritatem, quem jam diu venturum audierat, legatum papæ præmiserat, et in manu ejus auri probati et purissimi 10 marchas.”
[1508] See Appendix AA.
[1509] The accounts do not exactly agree; but every version makes the terms such that the duchy was not ceded for ever, but could under some circumstances be recovered. The Chronicler puts it pithily, but without details; “Ðurh þas fare [that is the crusade] wearð se cyng and his broðor Rodbeard eorl sehte swa þæt se cyng ofer sæ fór, and eall Normandig æt him mid feo alisde, swa swa hi þa sehte wæron.” Florence calls the transaction “vadimonium,” and mentions the price, 10,000 marks, or 6,666l. With this William of Malmesbury agrees; Eadmer and Hugh of Flavigny make it a pledge for three years. Hugh’s words (Pertz, viii. 475) are; “Pro componenda inter fratres pacis concordia in Normannia substitit donec, pace facta, decem milium marcarum pensione accepta, terram suam comes Normanniæ regi Anglorum usque ad trium annorum spacium custodiendam traderet.” “Pensio” must here be taken in the sense of a single payment. Eadmer’s words are; “Normanniam spatio trium annorum pecuniæ gratis in dominium tradidit.” Orderic (723 A) makes the time five years; “Rex Anglorum … Normanniam usque ad quinque annos servaturus recepit, fratrique suo ad viam Domini peragendam decem milia marcos argenti erogavit.” Robert of Torigny (Will. Gem. viii. 7) mentions no number of years, but makes the bargain last as long as Robert shall be away; “Rex Willelmus in Normanniam transfretans, decies mille marcas argenti ea conditione Roberto duci commodavit, ut quamdiu idem Dux in prædicta peregrinatione moraretur, ipse ducatum Normanniæ pro eis vadem haberet, illum duci restituturus cum ipse sibi prætaxatam pecuniam rediens reconsignasset.”
[1510] See Appendix X.