[328] Roger in the text; but Robert must surely be meant.
[329] Mon. Ang. u. s. “Illi responderunt se nullam sibi navem liberaturos, et dixerunt regem sibi præcepisse ut bene servarent episcopum, ne de potestate regis exiret usque quo quid de eo fieri præciperet, illis per suas sigillatas literas remandaret.”
[330] Mon. Ang. u. s. “Venerunt ad eum Salesberiensis episcopus et Robertus de Insula et Ricardus de Cultura, et summonuerunt eum de parte regis, Kal. Decembr., ut in nativitate Domini esset Londoniæ ad curiam regis, et faceret ei rectitudinem de Gaufrido monacho suo, qui, postquam episcopus ad curiam venerat, de dominicatu episcopi quingenta et triginta novem animalia acceperat, et munitionem castelli abstulerat de quibusdam suis aliis hominibus, qui unum hominem regis occiderant.” The Gemót was therefore to be at Westminster, not in its regular place at Gloucester.
[331] Ib. “Quamvis juste facere potuissem, potui enim de meis facere quidquid volui, usquequo de mea sede me dissaisivit.”
[332] Ib. “Ad curiam ejus amplius ire non possum, ipse enim omnia mea mihi abstulit, et equos meos jam venditos manducavi.”
[333] He offers, “Solus, si liceat, transfretabo.”
[334] Mon. Angl. u. s. “Rex misit ei Wintoniensem episcopum et Hugonem de Portu et Gaufridum de Traileio, et per illos sibi mandavit ut Gaufridum monachum ad placitandum de prædictis forisfactis Dunelmum mitteret, et ipse Londoniam iret, ut in nativitate Domini de hominibus suis ibi rectitudinem regi faceret.”
[335] Ib. “Episcopus tristis misit ad comites Alanum et Rogerum et Odonem, mandans eis impedimenta sua, et conjuravit eos per eam fidem quam in baptismo susceperant et quam sibi promiserant.”
[336] Ib. “A Roberto fratre regis comite Normannorum honorifice susceptus, totius Normanniæ curam suscepit.”
[337] See above, [p. 91], where he is afraid of the “indocta multitudo.”