[318] See N. C. vol. iv. p. 215. “Walterus de Haiencora,” or “Haiencorn,” must be a corruption of his name.

[319] Mon. Angl. i. 249. “Precamur vos ut faciatis domino meo reddi pecuniam.” The name of the speaker is given as “Willelmus de Merlao.”

[320] Ib. “Rex ait, ‘Videant barones isti si ego juste possum implacitare episcopum.’”

[321] Ib. “Injustum esset si amplius implacitaretis eum, cum de vobis mihi teneat et securum conductum habere debeat.”

[322] Mon. Ang. u. s. “Bene scias, episcope, quod nunquam transfretabis donec castellum tuum habeam; episcopus enim Baiocensis inde me castigavit.”

[323] Gilbert of Bretevile appears as a considerable landowner in Hampshire (Domesday, 48) and Wiltshire (71). He may have been Sheriff of either shire.

[324] See N. C. vol. iv. pp. 215, 800. Besides Erneis himself, we have heard of a Ralph Fitz-Erneis at Senlac, vol. iii. p. 494.

[325] Mon. Ang. u. s. “Dissaisiverunt episcopum de ecclesia et de castello et de omni terra sua xviii. Kal. Dec., et liberaverunt hominibus episcopi Helponem balistarium regis.” The King’s writ follows. Helpo must be Heppo. See N. C. vol. iv. p. 216. See Appendix C.

[326] Mon. Ang. u. s. “Accepit Ivo Taillesbosci duos milites episcopi, et coegit eos placitare de animalibus Constantiensis episcopi de quibus judicatum fuerat ante regem Dunelmensi episcopo non debere respondere.” It is of course possible that there might be some ground for impleading the knights, though not for impleading the Bishop.

[327] He had before asked; “dum in Anglia fuero, habetote mecum unum bonum hominem, qui et hospitia mihi inveniat et ab impedimento me defendat.” The “good man” assigned is “Robertus de Comitisvilla.” One would think that he was a kinsman of the husband of Herleva, the King’s step-grandfather.