[451] It is hardly an exception when William of Malmesbury (iv. 320) tells the story of William Rufus’ dialogue with Helias, which belongs to this time, altogether out of place, and as a mere illustrative anecdote.

[452] Suger, 283 A. “Similiter et dissimiliter inter eos certabatur, similiter cum neuter cederet, dissimiliter cum ille maturus, iste juvenculus, ille opulentus et Anglorum thesaurorum profusor, mirabilisque militum mercator et solidator; iste peculii expers, patri qui beneficiis regni utebatur parcendo, sola bonæ indolis industria militiam cogebat, audacter resistebat.” Orderic (766 A) says, in a somewhat different strain, “Philippus rex piger et corpulentus belloque incongruus erat; Ludovicus vero filius ejus puerili temeritudine detentus, adhuc militare nequibat.” This strange statement comes before that quoted in p. 175.

[453] Orderic (766 A) waxes very eloquent on William, his host, and its captains, how they could have met Cæsar, and what not. He gives the list in the text, with the notice, “Robertus Belesmensis princeps militiæ hujus erat, cujus favor erga regem et calliditas præ cæteris vigebat.”

[454] Suger, 283 A. “Videres juvenum celerrimum, modo Bituricensium, modo Arvernorum, modo Burgundionum, militari manu transvolare fines; nec idcirco tardius si ei ignotescat Vilcassinum regredi, et cum trecentis aut quingentis militibus præfato regi Guillelmo cum x. millibus fortissime refragari.”

[455] Suger, 283 A. “Ut dubius se habet belli eventus, modo cedere, fugare modo.”

[456] Ib. B. “Angliæ captos ad redemptionem celerem militaris stipendii acceleravit anxietas, Francorum vero longa diuturni carceris maceravit prolixitas, nec ullo modo evinculari potuerunt, donec, suscepta ejusdem regis Angliæ militia, hominio obligati regnum et regem impugnare et turbare jurejurando firmaverunt.” So Pyrrhos proposed to his Roman prisoners to enter his service.

[457] Suger (287, 291) has much to say about “Guido de Rupe-forti, vir peritus et miles emeritus.” In p. 297 he describes the castle; “Supersistitur promontorio ardui litoris magni fluminis Sequanæ horridum et ignobile castrum, quod dicitur Rupes Guidonis, in superficie sui invisibile, rupe sublimi incaveatum, cui manus æmula artificis in devexo montis, raro et misero ostio, maximæ domus amplitudinem rupe cæsa extendit, antrum ut putatur, fatidicum.” He goes on to quote Lucan. Orderic (766 B) witnesses to Guys treason; “Guido de Rupe, Anglorum argenti cupidus, eis favit, et munitiones suas de Rupe et Vetolio dimisit. Sic alii nonnulli fecerunt, qui suis infidi exteris avide obtemperaverunt.”

[458] Cf. N. C. vol. iv. p. 200, for the same state of things at Nottingham. The like may be seen along the banks of the Loire.

[459] Ord. Vit. 766 B. “Rodbertus comes de Mellento in suis munitionibus Anglos suscepit, et patentem eis in Galliam discursum aperuit, quorum bellica vis plurima Francis damna intulit.” “Angli” here must take in all the subjects of Rufus. “Gallia,” I need hardly say, is high-polite for France, and does not take in Normandy.

[460] See N. C. vol. iii. p. 486.