[557] Ord. Vit. 771 A. “Rodbertus in insidiis ibi latitabat. Qui ut paucos incaute discurrentes vidit, vafer militiæque gnarus ex improviso cum plurimis prosiluit, comitemque mox et Herveum de Monteforti signiferum ejus et pene omnes alios comprehendit.”

The Angevin version (Chron. S. Alb. Andeg. 1098) is somewhat different; “Helias comes Cenomannorum captus est a Rotberto de Belesma, defectione suorum, iv. kal. Maii, feria iv. et redditus Willelmo secundo regi Anglorum.” There is nothing in the fuller story of Orderic to bear out the charge in Italics; but it might be an easy inference from the Count’s small attendance.

[558] Ord. Vit. 776 A. “Prævii exercitus, postquam Balaonem alacres pervenerunt, per eos qui evaserunt captum esse audierunt, subitoque post inanem lætitiam ingenti mœrore pariter inebriati sunt.”

[559] Ord. Vit. 771 B. “Rodbertus deinde regi Heliam Rothomagum præsentavit, quem rex honorifice custodiri præcepit.” I do not think that this is set aside by the words of the Biographer (Vet. An. 305); “Rotomagum usque productus, in arce ipsius civitatis in vincula conjectus est.” For “vincula,” like Orderic’s own “carcer” in 771 B, is a vague kind of word which need not be always taken literally. Orderic adds; “Non enim militibus erat crudelis, sed blandus et dapsilis, jocundus et affabilis.” This, with the proper emphasis on “militibus,” is the very picture of the Red King. Wace however, who is also strong about the fetters, seems to have mistaken it for a character of Helias (15106);

“Li reis à Roem l’envéia

E garder le recomenda;

En la tour le rova garder

Et en bones buies fermer.

Helies fu boen chevaliers,

Bels fu è genz è bien pleniers,” &c.