[551] Ib. They fought “in nomine Domini, invocato sancto Juliano pontifice.”
[552] See vol. i. p. 273, and [Appendix M].
[553] Ord. Vit. u. s. “Pro quibus Cænomannenses maximas redemptiones habuerunt, et sic injurias sanctorum et damna suorum ulti sunt.”
[554] Ord. Vit. 770 B. “In quadragesima, dum peccatores cælitus compuncti prava relinquunt, et ad medicamentum pœnitentiæ pro transactis sceleribus trepidi confugiunt, in carcere Rodberti plusquam trecenti vinculati perierunt. Qui multam ei pecuniam pro salute sua obtulerunt, sed crudeliter ab eo contempti, fame et algore aliisque miseriis interierunt.”
[555] I infer as much from the somewhat vague words of Orderic, 771 A; “Helias comes hebdomada præcedente rogationes expeditionem super Robertum fecit, et facto discursu post nonam suos remeare præcepit.”
[556] Ord. Vit. u. s. “Illis autem redeuntibus, comes cum septem militibus a turma sua segregatus, prope Dangeolum divertit, ibique in condensis arboribus et frutectis latitantes quosdam advertit, in quos statim cum paucis sodalibus irruit.” So the Biographer (Vet. An. 305); “Dum comes Helias … hostes qui adversus eum venerant incautius sequeretur, ab ipsis, proh dolor! comprehensus est.” Wace, who tells the whole story in the wildest order, and makes the capture of Helias follow the siege of Mayet, preserves (15100) the memory of the ambush;
“Mais Normanz par une envaïe
Unt retenu li conte Helie
Li conte unt pris è retenu
Et el rei l’uat tot sain rendu.”