[13] Epict. Disc. ii 11, 13.

[14] ‘Stoici deum visum vocantes, quod optimum putabant’ Chalc. in Tim. 266 (Arnim ii 863).

[15] Cic. Ac. ii 7, 19.

[16] Arnim ii 458.

[17] ‘mens enim ipsa, quae sensuum fons est atque etiam ipsa sensus est, naturalem vim habet, quam intendit ad ea, quibus movetur’ Cic. Ac. ii 10, 30. On the other hand the Epicureans treat the senses as bodily, and sensation as automatic.

[18] αἴσθησις δὲ λέγεται κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς τό τε ἀφ’ ἡγεμονικοῦ πνεῦμα ἐπὶ τὰς αἰσθήσεις διῆκον, καὶ ἡ δι’ αὐτῶν κατάληψις ... καὶ ἡ ἐνέργεια δὲ αἴσθησις καλεῖται Diog. L. vii 52.

[19] Cleanthes called it ‘imprint’ (τύπωσις); Chrysippus, lest the word imprint should be interpreted too mechanically, called it ‘alteration’ (ἀλλοίωσις) Sext. math. vii 227, 372 (Arnim ii 56); ‘visum objectum imprimet illud quidem et quasi signabit in animo suam speciem’ Cic. de Fato 19, 43.

[20] Sext. math. vii 424 (Arnim ii 68); ‘ita est maxima in sensibus veritas, si et sani sunt ac valentes, et omnia removentur quae obstant et impediunt’ Cic. Ac. ii 7, 19.

[21] ‘idem fit in vocibus, in odore, in sapore, ut nemo sit nostrum qui in sensibus sui cuiusque generis iudicium requirat acrius’ ib.

[22] οἱ Στωϊκοὶ τὰς μὲν αἰσθήσεις ἀληθεῖς Aët. plac. iv 9, 4; ‘[sensuum] clara iudicia et certa sunt’ Cic. Ac. ii 7, 19.