[9] See above, § [157], note 84.
[10] ταὐτὸν σῶμα καὶ οὐσίαν ὁριζόμενοι Clem. Alex. Strom. ii p. 436 (Arnim ii 359); διδόασι δὲ καὶ σῶμα αὐτῇ [τῇ ὕλῃ] Plot. Enn. ii 4, 1 (Arnim ii 320). οὐσία in this sense is also called πρώτη ὕλη, see § [182], note 52.
[11] τὸν θεὸν ... σῶμα νοερὸν ... ποιοῦντες Plut. comm. not. 48, 2.
[12] ‘vides autem tanto spiritum esse faciliorem omni alia materia, quanto tenuior est’ Sen. Ep. 50, 6.
[13] ‘et hoc [animus] corpus est’ ib. 106, 4.
[14] οἱ Στωϊκοὶ πάντα τὰ αἴτια σωματικά· πνεύματα γάρ Aët. plac. i 11, 5; ‘placet nostris quod bonum est, corpus esse’ Sen. Ep. 117, 2; ‘quaeris, bonum an corpus sit. bonum facit, prodest enim. quod facit, corpus est’ ib. 106, 4.
[15] ‘non puto te dubitaturum, an adfectus corpora sint, tanquam ira, amor, tristitia. si dubitas, vide an voltum nobis mutent, an frontem adstringant, an faciem diffundant, an ruborem evocent, an fugent sanguinem. quid ergo? tam manifestas notas corpori credis imprimi nisi a corpore?’ ib. 106, 5.
[16] ‘dicimus non posse quicquam ab alio moveri, nisi aliquid fuerit mobile ex semet’ Sen. N. Q. ii 8; ‘is ardor, qui est mundi, non agitatus ab alio, neque externo pulsu, sed per se ipse ac sua sponte [movetur]’ Cic. N. D. ii 11, 31.
[17] οἱ δὲ Στωϊκοὶ ... κίνησιν τὴν μανωτικὴν καὶ πυκνωτικὴν τίθενται, τὴν μὲν (sc. πυκνωτικὴν) ἐπὶ τὰ ἔσω, τὴν δὲ ἐπὶ τὰ ἔξω Simpl. Arist. cat. p. 74; ‘tenorem, qui rarescente materia a medio tendat ad summum, eadem concrescente rursus a summo referatur ad medium’ Censorinus de die nat. p. 75 (Zeller, p. 128).