[89] ‘in rerum, inquiunt, natura quaedam sunt, quaedam non sunt; et haec autem, quae non sunt, rerum natura complectitur’ Sen. Ep. 58, 15.
[90] ὅλον μὲν γὰρ λέγουσι τὸν κόσμον· πᾶν δὲ μετὰ τοῦ κενοῦ Achill. Isag. 5, p. 129 (Arnim ii 523).
[91] Sen. as above.
[92] τῶν δὲ ἀσωμάτων τέσσαρα εἴδη καταριθμοῦνται, ὡς λεκτὸν καὶ κενὸν καὶ τόπον καὶ χρόνον Sext. math. x 218 (Arnim ii 331).
[93] ‘etiam nunc est aliquid superius quam corpus. dicimus enim quaedam corporalia esse, quaedam incorporalia, quid ergo erit ex quo haec deducantur? illud, cui nomen modo parum proprium imposuimus, “quod est”’ Sen. Ep. 58, 11.
[94] οἱ Στωϊκοί, ὡς οἱ περὶ τὸν Βασιλείδην, οἷς ἔδοξε μηδὲν εἶναι ἀσώματον Sext. math. viii 258.
[95] ἐκεῖνοι [οἱ Στωϊκοὶ] νομοθετήσαντες αὑτοῖς τὸ ὂν κατὰ σωμάτων μόνων λέγεσθαι ... τὸ τὶ γενικώτερον αὐτοῦ φασιν εἶναι, κατηγορούμενον οὐ κατὰ σωμάτων μόνον, ἀλλὰ καὶ κατὰ ἀσωμάτων Alex. Aphr. Arist. Top. iv p. 155 (Arnim ii 329); ‘primum genus Stoicis quibusdam videtur “quid”’ Sen. Ep. 58, 15.
[96] ‘animalia sunt omnia, quae cogitamus quaeque mente complectimur; sequitur ut multa milia animalium habitent in his angustiis pectoris, et singuli multa simus animalia. non sunt, inquit, multa, quia ex uno religata sunt et partes unius ac membra sunt’ Sen. Ep. 113, 3 and 9 (Seneca himself does not agree with this way of speaking).
[97] ἡ δὲ ἀλήθεια σῶμά ἐστιν παρ’ ὅσον ἐπιστήμη πάντων ἀληθῶν ἀποφαντικὴ δοκεῖ τυγχάνειν· πᾶσα δὲ ἐπιστήμη πὼς ἔχον ἐστὶν ἡγεμονικόν ... τὸ δὲ ἡγεμονικὸν σῶμα κατὰ τούτους ὑπῆρχε Sext. math. vii 38 (Zeller, p. 129).