[88] ib. vi 7, 2.
[89] ‘quid dicam, quantus amor bestiarum sit in educandis custodiendisque eis, quae procreaverunt, usque ad eum finem, dum possint se ipsa defendere?’ Cic. N. D. ii 51, 129.
[90] ‘canum vero tam fida custodia, ... quid significat?’ ib. 63, 158.
[91] δῆλον ὅτι τὰ μὲν ἕξει διοικεῖται τὰ δὲ φύσει, τὰ δὲ ἀλόγῳ ψυχῇ Plut. virt. mor. 12.
[92] τὴν τῆς αἰσθήσεώς τε καὶ ἐξ ἑαυτῆς κινήσεως [αἰτίαν ὀνομάζομεν] ψυχήν Galen adv. Iul. v (Arnim ii 718).
[93] ‘omnem naturam necesse est ... habere aliquem in se principatum, ut in homine mentem, in belua quiddam simile mentis’ Cic. N. D. ii 11, 29; ‘ipsum principale parum subtile, parum exactum. capit ergo visus speciesque rerum quibus ad impetus evocetur, sed turbidas et confusas’ Sen. Dial. iii 3, 7 and 8.
[94] ‘bestiis [natura] et sensum et motum dedit, et cum quodam appetitu accessum ad res salutares, a pestiferis recessum’ Cic. N. D. ii 12, 34; and so again, ib. 47, 122.
[95] ‘irasci quidem non magis sciunt quam ignoscere; muta animalia humanis adfectibus carent, habent autem similes illis quosdam impetus’ Sen. Dial. iii 3, 5 and 6.
[96] ‘[ira], cum sit inimica rationi, nusquam nascitur, nisi ubi rationi locus est’ ib. 3, 4.
[97] ‘sunt quaedam quae animam habent nec sunt animalia. placet enim satis et arbustis animam inesse; itaque et vivere illa et mori dicimus’ Sen. Ep. 58, 10; cf. N. Q. vi 16, 1.