[118] Clem. Al. as before, relying on fr. 21 (B), 31a (D); φθαρτὸς μέν [ὁ κόσμος] ὀ κατὰ τὴν διακόσμησιν, Philo as above.

[119] Ar. Did. fr. 29.

[120] Diog. L. vii 142.

[121] Ζήνωνι καὶ Κλεάνθει καὶ Χρυσίππῳ ἀρέσκει τὴν οὐσίαν μεταβάλλειν οἷον εἰς σπέρμα τὸ πῦρ Ar. Did. fr. 36.

[122] See above, § [109].

[123] See above, § [115]. For a full discussion of the motives of this change see Schmekel, pp. 304-318.

[124] ‘ita stabilis mundus est atque ita cohaeret ad permanendum, ut nihil ne excogitari quidem possit aptius’ Cic. N. D. ii 45, 115.

[125] ‘[mundi partium coniunctio] certe perdiuturna [est,] permanens ad longinquum et immensum paene tempus’ ib. 33, 85.

[126] ‘[Iuppiter,] resoluto mundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi, cogitationibus suis traditus’ Sen. Ep. 9, 16. On the relation of Ζεύς to the ἐκπύρωσις see Alex. de mixt. p. 226, 16 B; Philo inc. mund. c. 14, 15.

[127] ‘[conflagratio] fit, cum deo visum ordiri meliora, vetera finiri’ N. Q. iii 28, 7.