[27] ἥντινα [τὴν εἱμαρμένην] μὴ διαφέρειν πρόνοιαν καὶ φύσιν καλεῖν Aët. plac. i 27, 5.
[28] ‘talis igitur mens mundi cum sit, ob eamque causam vel prudentia vel providentia appellari recte possit (Graece enim πρόνοια dicitur) ...’ Cic. N. D. ii 22, 58. The term ‘nature’ is used in the same sense by Epicurus also, though it does not harmonize very well with his theory; ‘natura gubernans’ R. N. v 78.
[29] ὅταν οὖν ἐκπύρωσις γένηται, μόνον ἄφθαρτον ὄντα τὸν Δία τῶν θεῶν ἀναχωρεῖν ἐπὶ τὴν πρόνοιαν, εἶτα ὁμοῦ γενομένους ἐπὶ μιᾶς τῆς τοῦ αἰθέρος οὐσίας διατελεῖν ἀμφοτέρους Plut. comm. not. 36, 5.
[30] ‘habet quasi viam quandam et sectam, quam sequatur’ Cic. N. D. ii 22, 57.
[31] ib. 22, 58.
[32] ‘[mundi] quidem administratio nihil habet in se, quod reprehendi possit; ex iis enim naturis, quae erant, quod effici optimum potuit, effectum est’ ib. 34, 86.
[33] ib. 39, 98.
[34] ‘omnia hominum causa facta esse et parata’ ib. ii 61, 154.
[35] ‘deorum et hominum causa factum esse mundum’ ib. 53, 133.
[36] ‘est enim mundus quasi communis deorum atque hominum domus aut urbs utrorumque’ Cic. N. D. ii 62, 154; ‘intraturus es urbem dis hominibusque communem’ Sen. Dial. vi 18, 1.