[102] Παναίτιος δὲ [ἡδονήν φησί] τινα μὲν κατὰ φύσιν ὑπάρχειν, τινὰ δὲ παρὰ φύσιν Sext. math. xi 73 (Arnim iii 155).
[103] See below, §§ [371], [402], [403]. On the whole subject see further Hicks, Stoic and Epicurean, pp. 110 to 112.
[104] ‘Antipater Tyrius, Stoicus, qui Athenis nuper est mortuus, praeterit[am] censet a Panaetio valetudinis curationem. valetudo sustentatur notitia sui corporis et observatione, quae res aut prodesse soleant aut obesse, et continentia in victu omni atque cultu corporis tuendi causa, postremo arte eorum, quorum ad scientiam haec pertinent’ Cic. Off. ii 24, 86.
[105] ‘hanc sanam et salubrem formam vitae tenete, ut corpori tantum indulgeatis, quantum bonae valetudini satis est ... cibus famem sedet, potio sitim extinguat, vestis arceat frigus, domus munimentum sit adversus infesta corporis’ Sen. Ep. 8, 5; and so Musonius, below, § [381].
[106] Epict. Disc. iii 22 and 26.
[108] Diog. L. vii 129; ‘Stoici sapientem amaturum esse dicunt’ Cic. Tusc. disp. iv 34, 72.
[109] ἐπιβολὴν φιλοποιΐας διὰ κάλλος ἐμφαινόμενον Diog. L. vii 130; ‘[Stoici] amorem ipsum conatum amicitiae faciendae ex pulchritudinis specie definiunt’ Cic. as above. The ἐπιβολή or conatus is a variety of the ὁρμή or appetitio, Hirzel p. 390.
[110] Not of course new in any absolute sense; in the country at least such relations must always have been common.
[111] Diog. L. vi 96-98.