[151] ἀρέσκει τε αὐτοῖς ἴσα ἡγεῖσθαι τὰ ἁμαρτήματα, καθά φησι Χρύσιππος καὶ Περσαῖος καὶ Ζήνων Diog. L. vii 120.
[152] ‘omne delictum scelus esse nefarium, nec minus delinquere eum qui gallum gallinaceum, cum opus non fuerit, quam eum qui patrem suffocaverit’ Cic. Mur. 29, 61.
[153] ‘parva, inquis, res est. at magna culpa, nec enim peccata rerum eventu, sed vitiis hominum metienda sunt’ Cic. Par. iii 20; ‘facilius est excludere perniciosa quam regere’ Sen. Dial. iii 7, 2; ‘optimum est ipsis repugnare seminibus’ ib. 8, 1; ‘si das aliquid iuris tristitiae timori cupiditati ceterisque motibus pravis, non erunt in nostra potestate’ Ep. 85, 11.
[154] Diog. L. vii 121.
[155] ἶσά τε πάντα λέγουσιν εἶναι τὰ ἁμαρτήματα, οὐκέτι δ’ ὅμοια Stob. ii 7, 11 l.
[156] ‘stultus omnia vitia habet, sed non in omnia natura pronus est; alius in avaritiam, alius in luxuriam, alius in petulantiam inclinatur ...’ Sen. Ben. iv 27, 1; ‘omnes stulti mali sunt; qui autem habet vitium unum, omnia habet’ ib. v 15, 1.
[157] ‘intellegendum est eos sensisse hoc idem, quod a Socrate acceptum diligenter Stoici retinuerunt, omnes insipientes esse non sanos’ Cic. Tusc. disp. iii 5, 10.
[158] πάντας γὰρ ἀνθρώπους ἀφορμὰς ἔχειν ἐκ φύσεως πρὸς ἀρετήν· ὅθεν ἀτελεῖς μὲν ὄντας εἶναι φαύλους, τελειωθέντας δὲ σπουδαίους Cleanthes ap. Stob. ii 7, 5 b 8; ‘in pessima ab optimis lapsus necesse est etiam in malo vestigia boni teneat. nunquam tantum virtus exstinguitur, ut non certiores animo notas imprimat, quam ut illas eradat ulla mutatio’ Sen. Ben. vii 19, 5; ‘inest interim animis voluntas bona, sed torpet, modo deliciis ac situ, modo officii inscitia’ ib. v 25, 6.
[159] ‘satis ipsum nomen philosophiae, etiamsi modice tractetur, invidiosum est’ Ep. 5, 2.
[160] αὐστηροὺς δέ φασιν εἶναι πάντας τοὺς σπουδαίους, τῷ μήτε αὐτοὺς πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν μήτε παρ’ ἄλλων τὰ πρὸς ἡδονὴν προσδέχεσθαι Diog. L. vii 117.