[327] Ἐπὶ τοσοῦτον γὰρ ἐκτετραγῴδηται καὶ παρεισῆκται τοῦτο τὸ μέρος παρ’ αὐτοῖς εἴς τε τοὺς κατ’ ἰδίαν βίους, καὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως, ὥστε μὴ καταλιπεῖν ὑπερβολήν. Ibid.

[328] Διόπερ οἱ παλαιοὶ δοκοῦσί μοι εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν εἰς τὰ πλήθη παρεισαγαγεῖν, πολὺ δὲ μᾶλλον οἱ νῦν εἰκῇ καὶ ἀλόγως ἐκβάλλειν αὐτὰ. Lib. 6. p. 693.

[329] But as soon as Epicurus and his followers began to weaken the foundation and principles of religion, by calling them in question, all manner of immorality came rolling in like a mighty torrent, and threw down the banks of law and sobriety. Lawrence, M. A.

[330] Justin. lib. 18. c. 5.

[331] Termed consuls by the Romans, susetes by the Carthaginians.

[332] Οὐ γὰρ μόνον ἀριστίνδην, ἀλλὰ καὶ πλουτίνδην οἴονται δεῖν αἱρεῖσθαι τοὺς ἄρχοντας. Arist. de Repub. lib. 2. p. 234. c. 11.

[333] Αἱροῦνται γὰρ εἰς δύο ταῦτα βλέποντες (τὸν πλοῦτον, scil. καὶ τὴν ἀρετὴν) καὶ μάλιστα τὰς μεγίστας, τούς τε Βασιλεῖς καὶ τοὺς στρατηγοὺς. Ibid. p. 335.

[334] Ἔχει δὲ πολιτεία τῶν Καρχηδονίων παραπλήσια τῇ Λακωνικῇ πολιτείᾳ τὰ μὲν συσσίτια τῶν ἑταιριῶν τοῖς φιδιτίοις· τὴν δὲ τῶν ἑκατὸν καὶ τεττάρων ἀρχὴν, τοῖς Ἐφόροις, πλὴν οὐ χεῖρον. Οἱ μὲν γὰρ, ἐκ τῶν τυχόντων εἰσὶ. Ταύτην δ’ αἱροῦνται τὴν ἀρχὴν ἀριστίνδην. Ibid. p. 334.

[335] —Τὸ δ’ ἀμίσθους καὶ μὴ κληρωτὰς ἀριστοκρατικὸν θετέον, καὶ εἴτε τοιοῦτον ἕτερον. Ibid.

[336] —Τὸ δὲ τὰς πενταρχίας κυρίας οὔσας πολλῶν καὶ μεγάλων, ὑφ’ αὑτῶν αἱρετὰς εἶναι, καὶ τὴν τῶν ἑκατὸν ταύτας αἱρεῖσθαι τὴν μεγίστην ἀρχήν. ἔτι δὲ ταύτας πλείονα ἄρχειν χρόνον τῶν ἄλλων (καὶ γὰρ ἐξεληλυθότες ἄρχουσι, καὶ μέλλοντες) ὀλιγαρχικὸν. Ibid.