Hominem reliquit additis conviciis,
Quasi æstimasset vilius mercem optimam.
Aversa primos inde vix tulerat gradus,
Cum lubricato corruit strato viæ:
Lac olla fundit quassa, gallinaceæ
Testæ vitellos congerunt cœno suos
Caput cruorem mittit impingens petræ
Luxata nec fert coxa surgentem solo:
Ridetur ejus non malum, sed mens procax,
Qua merx et ipsa mercis et pretium perit;