Appage te mea mens absisque philautia longè,
Filius ipse Dei sua nunquam vota secutus.
Ut mea vota Deo mactarem, se duce, lætus
Sponte sua summo paruit patri inter olivas.
Porcina qui quærit Divina solamina perdit.
Ne dapium ventrisque tui mala gaudia quæras;
Mens tibi pura nequit saturato ventre vigere.
Cibus enim nimius Divinæ particulam auræ
Certo affigit humi Cœlique afflamine privat.
Ne doleas si pauper habes seu scommata mundi,
Seu risus hominum titulos et prædia sola;
Pauper cum Christus vilique a plebe jocatus
In turpi ligno vitam componat amaram.
Resiste Tentationi His Consiliis.
Dæmona ne dubita te certo vincere posse,
Hunc tunc haud dubio Christo auxiliante fugabis.
Ne ruas in vetitum, brevis est et fluxa Libido:
Sperne Voluptatem, dirum ponè linquit acumen.
Crede mihi, Satanæ minimam ne cedito partem;
Fortiter ac subito plagam repelle priorem.
Numinis auxilium precibus rogato benignis.
In cruce pro culpis morientem cernito Jesum.
Cœlestes palmas, et Tartara dira memento.
Offert judicium cita mors, hilaremque triumphum.
Viribus indomitis, rigidisque resistito membris
Dæmonis impetibus; Christus hunc appage vicit.
Vivida sit fides, te certa corona manebit.
There is no need either to point out, or to apologize for, the shortcomings of Fletcher's Latin verses. They are little more than private memoranda for use in prayer and meditation, written in Latin, perhaps, as a kind of cipher. The following resolutions are interesting:
"Hæc Deo juvante facere decerno.
3 edere die. quod ubi primum violaverim, pauperibus b. asses dandi et venia per horam petenda erit, nullo fulcro utens.
Pueros nunquam ob doctrinam castigare, sub eâdem pœnâ.
Precans nunquam jacere, sed stare vel genu flectere."