If then, a Westminster tenant fails to pay church-scot to Pershore, he must make bót (very ample bót) to Pershore, but his wite will go to his own lord; nothing is to ‘go out to wite’ from the Westminster land. We will now turn to the land-books. We take them to be saying in effect that in such a case as that put by Domesday the grantee of the immunity is to have his man’s wite, though the restitutory bót will go to another.

(i) A.D. 767. Uhtred of the Hwiccas. K. 117 (i. 144); B. i. 286: ‘interdicimus ut si aliquis in hac praenominatam terram aliquid foras furaverit alicui solvere aliquid nisi specialiter pretium pro pretio ad terminum ad poenam nihil foras.’ We should place a stop after terminum. Then the last clause means ‘nothing shall go out to wite.’ The mention of the terminus suggests a payment at the boundary of the immunist’s land.

(ii) [Questionable]. A.D. 799. Cenwulf. K. 176 (i. 213); B. i. 411: ‘de partibus vero et de causis singulare solvere pretium et nihil aliud de hac terra.’

(iii) A.D. 799–802. Pilheard. K. 116 (i. 142); B. i. 284: ‘ut ab omnium fiscalium redituum operum onerumque seu etiam popularium conciliorum vindictis nisi tantum pretium pro pretio liberae sint in perpetuum.’

(iv) A.D. 814. Cenwulf of Mercia for the church of Worcester. K. 206 (i. 259); B. i. 489: ‘exceptis his, expeditione et pontis constructione, et singulare pretium foras, nihilque ad poenam resolvat.’

(v) Cenwulf of Mercia for the church of Worcester. K. 215 (i. 271); B. i. 507: ‘exceptis his, arcis et pontis constructione et expeditione et singulare pretium foras adversum aliud; ad poenam vero neque quadrantem minutam foras resolvat.’

(vi) A.D. 822. Ceolwulf of Mercia for Archbishop Wilfred. K. 216 (i. 272); B. i. 508: ‘liberata permaneat in aefum nisi is quattuor causis quae nunc nominabo, expeditione contra paganos ostes, et pontes constructione sui [=seu] arcis munitione vel destructione in eodem gente, et singulare pretium foras reddat, secundum ritam gentes illius, et tamen nullam penam foras alicui persolvat.’

(vii) A.D. 831. Wiglaf of Mercia for the archbishop. K. 227 (i. 294); B. i. 556: ‘nisi his tantum causis, expeditione et arcis munitione pontisque constructione et singulare pretium contra alium.’

(viii) A.D. 835. Egbert of Wessex for Abingdon. K. 236 (i. 312); B. i. 577: ‘de illa autem tribulatione que witereden nominatur sit libera, nisi tamen singuli pretium solverit ut talia accipiant. Fures quoque quos appellant weregeldðeofas si foras rapiautur, pretium eius dimidium illi aecclesiae, et dimidium regi detur, et si intus rapitur totum reddatur ad aecclesiam.’

(ix) A.D. 849. Berhtwulf of Mercia for his thegn Egbert. K. 262 (ii. 34); B. ii. 40: ‘Liberabo ab omnibus saecularibus servitutibus ... nisi in confinio rationem reddant contra alium.’