(x) A.D. 855. Burhred of Mercia for the church of Worcester. K. 277 (ii. 58); B. ii. 88: ‘nisi tantum quattuor causis, pontis et arcis, et expeditione contra hostes, et singulare pretium contra alium, et ad poenam nihil foras resolvat.’
(xi) A.D. 883. Æthelred of Mercia for Berkeley. K. 313 (ii. 110); B. ii. 172: ‘and þæt ic þæt mynster fram æghwelcum gafolum gefreoge þe to þiode hlafarde belimpeð, littles oððe micles, cuðes ge uncuðes, butan angilde wið oþrum and fæsten gewerce and fyrd socne and brycg geweorce ... æghwelces þinges to freon ge wið cyning, ge wið ealdorman, ge wið gerefan æghwelces þeodomes, lytles and micles, butan fyrd socne and fæsten geworce and brycg geworce and angylde wið oðrum and noht ut to wite.’
(xii) A.D. 888. Æthelred of Mercia for a thegn. K. 1068 (v. 133); B. ii. 194: ‘liberam hanc terram describimus ab omnibus causis nisi singulare pretium contra aliud ponat et modum ecclesiae.’ Is the modus [or modius] of the church the church-scot?
In a few other cases the immunity mentions penal causes, ‘witeræden,’ and no express exception is made of the ángild. Thus:—
(xiii) A.D. 842. Æthelwulf for a thegn. K. 253 (ii. 16); B. ii. 13: ‘ut regalium tributum et principali dominacione et vi coacta operacione et poenalium condicionum furis comprehensione ... secura ... permaneat.’
(xiv) [Questionable]. A.D. 844. Æthelwulf for Malmesbury; one of the documents reciting the famous ‘donation.’ K. 1048 (v. 93); B. ii. 26; H. & S. iii. 630: ‘ut sit tutus et munitus ab omnibus saecularibus servitutis, fiscis regalibus, tributis maioribus et minoribus, quod nos dicimus witereden.’
(xv) A.D. 877. Bp. Tunbert. K. 1063 (v. 121); B. ii. 163: ‘a taxationibus quod dicimus wite redenne.’
The most detailed and at the same time the most hopelessly obscure information that we get is such as can be obtained from two Abingdon charters.
A.D. 821. Cenwulf. K. 214 (i. 269); B. i. 505; H. & S. iii. 556: ‘Si pro aliquo delicto accusatur homo Dei aecclesiae ille custos solus cum suo iuramento si audeat illum castiget. Sin autem ut recipiat aliam iusticiam huius vicissitudinis conditionem praefatum delictum cum simplo praetio componat.’
A.D. 835. Egbert. K. 236 (i. 312); B. i. 577; H. & S. iii. 613. The same clause, but with alienam instead of aliam. Also the following:—‘De illa autem tribulatione que witereden nominatur sit libera nisi tamen singuli [corr. singulare?] pretium solverit ut talia accipiant [accipiat?].’