[22]Ejus promontorium est Borion, ab eoque incipiens ora quam Lotophagi tenuisse dicuntur, usque ad Phycunta.—(Lib. i. c. 7.)
[23]Sed litore inter duas Syrtis CCL. M. P. Ibi civitas Oeensis, Cynips fluvius ac regio . . . (Hist. Nat. Lib. v. c. 5.)
After mentioning the Lesser Syrtis, Mela observes—Ultra est Oea oppidum, et Cinyps fluvius per uberrima arva decidens:tum Leptis altera, et Syrtis nomine atque ingenio par priori . . .—(De Situ Orbis, Lib. 1. c. 7.)
[24]Αγαθη δε γη καὶ την Ευεσπεριται νεμονται· επ᾽ εκατοστα γαρ επεαν αυτη εωϋτης αριστα ενεικη εκφερει· ἡ δε εν τη Κινυπι επι τριηκοσια. (Melp. ρϟηʹ.)
Scylax calls the region of the Cinyphus χωριον καλον—and Mela describes the river—per uberrima arva decidens. Other authorities may be added to these in support of the fertility of the district.
[25]Libyphœnices vocantur qui Byzacium incolunt.
[26]Plinio dice Libyphœnices vocantur qui Byzacium incolunt. Si tratta dunque di sapere dove abitavono i Libifenicii per sapere il sito della regione Bizacina. Ed eccole una chiarissima risposta di Strabone a questo quesito di antica geografia: Sulla marina che è da Cartagine fino al Cefalo, e fino ai Masselibii è il territorio dei Libifenicii.—(Viaggio da Tripoli, &c. p. 48.)
[27]The Massæsyli seem here to be intended by Signor Della Cella, as will appear from the passage in question.
Υπερκειται δε της απο Καρχηδονος παραλιας, μεχρι Κεφαλων καὶ μεχρι της Μασσαισυλιων, ἡ των Λιβοφοινικων γη, μεχρι της των Γαιτουλων ορεινης, ηδε Λιβυκης ουσης. (Lib. 17. § 19.)
The passage which follows from the Second Book of Strabo, fixes the limits which he has assigned to the country of the Byzacii.