[65] Strabo, v. p. 212.

[66] Dionys. Hal. p. 519. Jud. de Lysiâ. Ἐστὶ δή τις αὐτῷ πανηγυρικὸς λόγος, ἐν ᾧ πείθει τοὺς Ἕλληνας ... ἐκβάλλειν Διονύσιον τὸν τύραννον τῆς ἀρχῆς, καὶ Σικελίαν ἐλευθερῶσαι, ἄρξασθαί τε τῆς ἐχθρᾶς αὐτίκα μάλα, διαρπάσαντας τὴν τοῦ τυράννου σκηνὴν χρυσῷ τε καὶ πορφύρᾳ καὶ ἄλλῳ πλούτῳ πολλῷ κεκοσμημένην, etc.

Diodor. xiv. 109. Λυσίας ... προετρέπετο τὰ πλήθη μὴ προσδέχεσθαι τοῖς ἱεροῖς ἀγῶσι τοὺς ἐξ ἀσεβεστάτης τυραννίδος ἀπεσταλμένους θεωρούς.

Compare Plutarch Vit. x. Orator, p. 836 D.

[67] Diodor. xiv. 109. ὥστε τινὰς τολμῆσαι διαρπάζειν τὰς σκηνάς.

[68] Diodor. xiv. 109.

[69] Diodor. xiv. 109.

[70] Diodor. xv. 7. Ὁ δὲ Διονύσιος, ἀκούσας τὴν τῶν ποιημάτων καταφρόνησιν, ἐνέπεσεν εἰς ὑπερβολὴν λύπης. Ἀεὶ δὲ μᾶλλον τοῦ πάθους ἐπίτασιν λαμβάνοντος, μανιωδὴς διάθεσις κάτεσχε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ φθονεῖν αὐτῷ φάσκων ἅπαντας, τοὺς φίλους ὑπώπτευεν ὡς ἐπιβουλεύοντας· καὶ πέρας, ἐπὶ τοσοῦτο προῆλθε λύπης καὶ παρακοπῆς, ὥστε τῶν φίλων πολλοὺς μὲν ἐπὶ ψευδέσιν αἰτίαις ἀνελεῖν, οὐκ ὀλίγους δὲ καὶ ἐφυγάδευσεν· ἐν οἷς ἦν Φίλιστος καὶ Λεπτίνης ὁ ἀδελφὸς, etc.

[71] For the banishment, and the return of Philistus and Leptinês, compare Diodor. xv. 7, and Plutarch, Dion. c. 11. Probably it was on this occasion that Polyxenus, the brother-in-law of Dionysius, took flight as the only means of preserving his life (Plutarch, Dion. c. 21).

Plutarch mentions the incident which offended Dionysius and caused both Philistus and Leptinês to be banished. Diodorus does not notice this incident; yet it is not irreconcilable with his narrative. Plutarch does not mention the banishment of Leptinês, but only that of Philistus.