Porphyr. ad Hor. Sat. i. 10, 46, ‘Terentius Varro Narbonensis, qui Atacinus ab Atace fluvio dictus est.’
Varro must have died before B.C. 35, when Horace, speaking of satire, wrote, Sat. i. 10, 46,
‘Hoc erat, experto frustra Varrone Atacino
atque quibusdam aliis melius quod scribere possem.’
Varro’s works were:
1. Bellum Sequanicum, probably an epic on Caesar’s war with Ariovistus in B.C. 58.
2. Saturae, mentioned only in the above passage of Horace.
3. Argonautae, a translation from Apollonius Rhodius in four Books. Probus ad Verg. Georg. ii. 126, ‘Varro qui quattuor libros de Argonautis edidit.’
Cf. Sen. Controv. vii. 1, 27, ‘Illos optimos versus Varronis (= Apoll. iii. 749-50),
“Desierant latrare canes urbesque silebant;
omnia noctis erant placida composta quiete.”
Solebat Ovidius de his versibus dicere, potuisse fieri longe meliores, si secundi versus ultima pars abscideretur et sic desineret “omnia noctis erant.”’[40]