The hiatus is commonest in monosyllabic words, or words ending in a short syllable followed by m, making the first syllable of an arsis resolved into two shorts. Trin. 433,
‘Is hérclest ipsus. Édepol ne ego istúm velim’;
Trin. 305,
‘Quí homo cum animo inde áb ineunte aetáte depugnát suo.’
Views on Plautus.—For Cicero’s high opinion of Plautus cf. de Off. i. 104, ‘Duplex omnino est iocandi genus: unum inliberale petulans, flagitiosum obscaenum, alterum elegans urbanum, ingeniosum facetum. Quo genere non modo Plautus noster et Atticorum antiqua comoedia, sed etiam philosophorum Socraticorum libri referti sunt.’
Horace’s unfavourable judgment is well known.
Ep. ii, 1, 170,
‘Adspice Plautus
quo pacto partis tutetur amantis ephebi,
ut patris attenti, lenonis ut insidiosi,
quantus sit Dossenus edacibus in parasitis,
quam non adstricto percurrat pulpita socco.
Gestit enim nummum in loculos demittere, post hoc
securus cadat an recto stet fabula talo.’
Cf. A.P. 270-4. Cf. also Quint. x. 1, 99, ‘In comoedia maxime claudicamus, licet Varro Musas, Aelii Stilonis sententia, Plautino dicat sermone locuturas fuisse, si Latine loqui vellent.’