Lucil. lib. incert., ll. 63-4, quoted by Cic. N.D. i. 64,

‘“Tubulus si Lucius umquam,
si Lupus aut Carbo, Neptuni filius,”

ut ait Lucilius, putasset esse deos, tam periurus aut tam impurus fuisset?’

Pers. 1, 114,

‘Secuit Lucilius urbem,
te Lupe, te Muci, et genuinum fregit in illis.’

Juv. 1, 165,

‘Ense velut stricto quotiens Lucilius ardens
infremuit, rubet auditor cui frigida mens est
criminibus, tacita sudant praecordia culpa.’

The Saturae.—There were thirty Books altogether, by whom arranged is unknown. Fragments are extant from all the Books, except xxi. and xxiv. (and possibly xxiii. and xxv.). Books i.-xx. and xxx. were in hexameters; xxii. in elegiacs; xxvi.-xxvii. in trochaic septenarii; and the next two in trochaic septenarii, iambic senarii, and hexameters. Books xxvi.-xxix. were published first, then Book xxx. In Book xxvi. Lucilius states his views of life, his poetic principles, what led him to write satire, etc. Cf. l. 3,

‘Nunc itidem populum aucupamur istis cum scriptoribus.’

Lines 7-20 contain a conversation between Lucilius and a friend who wishes him to engage in public life. Cf. ll. 16-7,