[1] Lucretius, iv. 834, 835:
Nil ... natumst in corpore, ut uti
Possemus, sed quod natumst id procreat usum.
[2] Ibid., I. 1115-18:
Alid ex alio clarescet, nec tibi caeca
Nox iter eripiet, quin ultima naturai
Pervideas: ita res accendent lumina rebus.
[3] Lucretius, i. 264, 265:
Alid ex alio reficit natura, nec ullam
Rem gigni patitur, nisi morte adiuta aliena.
[4] An excellent expression of this view is put by Plato into the mouth of the physician Eryximachus in the Symposium, pp. 186-88.
[5] Lucretius, i. 1-13:
Æneadum genetrix, hominum divomque voluptas,
Alma Venus, caeli subter labentia signa
Quae mare navigerum, quae terras frugiferentis
Concelebras; per te quoniam genus omne animantum
Concipitur, visitque exortum lumina solis:
Te, dea, te fugiunt venti, te nubila caeli,
Adventumque tuum: tibi suaves daedala tellus
Submittit flores; tibi rident aequora ponti,
Placatumque nitet diffuso lumine caelum.
Nam simul ac species patefactast verna diei,
Et reserata viget genitabilis aura favoni;
Aëriae primum volucres te, diva, tuumque
Significant initum, perculsae corda tua vi.