[808] Quia de talibus absque difficultate curia Romana dispensat, quia et de subdiaconibus quibusdam audivimus a domino Papa dispensatum.—Girald. Cambrens. Gemm. Eccles. Dist. II. cap. v.

[809] Consuetudinem introductam quod filii eorum qui vestras ecclesias tenuerunt ... patribus ... consecuti, sub reprehensibili collusione volunt ipsas ecclesias jure successionis habere, etc.—Lucii. PP. III. Epist. 88.—Cf. Concil. Rotomag. ann. 1189 can. vi.

[810] Chartular. Eccles. Parisiens. No. XX. T. I. p. 35.

[811] D’Oudegherst, Annales de Flandre, chap. CIII.—Baluz. et Mansi T. I.—Miræi Diplom. Lib. I. c. 88.—Grandes Chroniques, T. IV. pp. 339-42.—Innocent. PP. III. Regest. Append. ad Lib. XIV.

[812] Innocent. PP. III. Regest. XI. 204.

[813] Innocent. PP. III. Regest. XII. 13.

[814] Girald. Cambrens. Gemm. Eccles. Dist. II. cap. vi.

The “Gemma” was the favorite work of its author, who relates with pride the approbation specially bestowed upon it by Innocent III.

[815] Yet so hopeless was this well-intentioned attempt, that Giraldus is willing to let off his recalcitrant clergy with the simple restriction demanded of the laity—abstinence for three days previous to partaking of the communion. “Qui igitur in immunditiæ veluti suo volutabro volvitur adhuc et versatur, hanc saltem altari sacro et sacrificiis reverentiam sacerdos exhibeat, ut vel tribus diebus et noctibus priusquam corpus Christi consecrare præsumat mundum ... vas custodiat.”—Ibid. cap. vi.

[816] Hoc autem magistrum Petrum Manducatorem in audientia totius scholæ suæ quæ tot et tantis viris literatissimis referta fuit dicentem audivi, quia nunquam hostis ille antiquus in aliquo articulo, adeo ecclesiam Dei circumvenit, sicut in voti illius emissione.—Ibid. cap. vi.