[67] "Minus fore malum verenda patris detecta deridere, quam patris ipsius personam judicare."—De Bosham, p. 135.
[68] Fitz-Stephen states this demand at 500 marks, and a second 500 for which a bond had been given to a Jew.
[69] Neither party denied this acquittance given in the King's name by the justiciary Richard de Luci. This, it should seem, unusual precaution, or at least this precaution taken with such unusual care, seems to imply some suspicion that without it, the archbishop was liable to be called to account; an account which probably, from the splendid prodigality with which Becket had lavished the King's money and his own, it might be difficult or inconvenient to produce.
[70] In an account of this affair, written later, Becket accuses Foliot of aspiring to the primacy—"et qui adspirabant ad fastigium ecclesiæ Cantuarensis, ut vulgo dicitur et creditur, in nostram perniciem, utinam minus ambitiosè, quam avidè." This could be none but Foliot.—Epist. lxxv. p. 154.
[71] "Tanquam in prœlio Domini, signifer Domini, vexillum Domini erigens; illud etiam Domini non solum spiritualiter, sed et figuraliter implens. 'Si quis,' inquit, 'vult meus esse discipulus, abneget semet ipsum, tollat crucem suam et sequatur me.'"—De Bosham, p. 143. Compare the letter of the Bishops to the Pope.—Giles, iv. 256; Bouquet, 224.
[72] "Quasi pila minantia pilis," quotes Fitz-Stephen; "Memento," said De Bosham, "quondam te extitisse regis Anglorum signiferum inexpugnabilem, nunc vero si signifer regis Angelorum expugnaris, turpissimum."—p. 146.
[73] "Dicebant enim episcopi, quod adhuc, ipsâ die, intra decem dies datæ sententiæ, eos ad dominum Papam appellaverat, et ne de cetero eum judicarent pro seculari querelâ, quæ de tempore ante archipræsulatum ei moveretur, auctoritate domini Papæ prohibuit."—Fitz-Stephen, p. 230.
[74] Herbert de Bosham, p. 146.
[75] De Bosham's account is, that notwithstanding the first interruption, Leicester reluctantly proceeded till he came to the word "perjured," on which Becket rose and spoke.
[76] De Bosham, p. 150.