[51] Lacerta Stellio. It need scarcely be observed that the venomous nature of this harmless creature was a pure invention of Roman superstition.
[52] See Athan. Kircher. loc. cit.
[53] From 1451–1458. Tiraboschi. VI. 11. p. 356.
[54] See p. 12. et seq.
[55] Aëtius, who wrote at the end of the sixth century, mentions six which occur in the older works. 1. ῥάγιον, 2. λύκος, 3. μυρμήκειον 4. κρανοκολάπτης, by others, κεφαλοκρούστης, 5. σκληροκέφαλον, and 6. σκωλήκιον. Tetrabl. IV. Serm. I. ch. 18. in Hen. Steph. Compare Dioscorid. Lib. VI. ch. 42. Matthiol. Commentar. in Dioscorid. p. 1447. Nicand. Theriac. V. 8. 715. 755. 654.
[56] Aranearum multæ species sunt. Quæ ubi mordent, faciunt multum dolorem, ruborem, frigidum sudorem, et citrinum colorem. Aliquando quasi stranguriæ in urina duritiem, et virgæ extensionem, intra inguina, et genua, tetinositatem in stomacho. Linguæ extensionem, ut eorum sermo non possit discerni. Vomunt humiditatem quasi araneæ telam, et ventris emollitionem similiter, &c. De communibus medico cognitu necessariis locis. Lib. VIII. cap. 22. p. 235. Basil. 1539. fol.
[57] He lived in the middle of the eleventh century, and was a junior contemporary with Constantine of Africa. J. Chr. Gottl. Ackermann, Regimen sanitatis Salerni sive Scholæ Salernitanæ de conservanda bona valetudine præcepta. Stendal. 1790. 8vo. p. 38.
[58] The passage is as follows: “Anteneasmon est species maniæ periculosa nimium. Irritantur tanquam maniaci, et in se manus injiciunt. Hi subito arripiuntur, cum saltatione manuum et pedum, quia intra aurium cavernas quasi voces diversas sonare falso audiunt, ut sunt diversorum instrumentorum musicæ soni; quibus delectantur, ut statim saltent, aut cursum velocem arripiant; subito arripientes gladium percutiunt se aut alios: morsibus se et alios attrectare non dubitant. Hos Latini percussores, alii dicunt dæmonis legiones esse, ut dum eos arripiunt, vexent et vulnerent. Diligentia eis imponenda est, quando istos sonos audierint, includantur, et post accessionis horas phlebotomentur, et venter eis moveatur. Cibos leves accipiant cum calida aqua, ut omnis ventositas, quæ in cerebro sonum facit, egeratur. In ipsa accessione silentium habeant. Quod si spumam per os ejecerint, vel ex canis rabidi morsu causa fuerit, intra septem dies moriuntur.” Garioponti, medici vetustissimi, de morborum causis, accidentibus et curationibus. Libri VIII. Basil. 1536. 8vo. L. I. ch. 2. p. 27.
[59] J. P. Papon. De la peste, ou les époques mémorables de ce fléau. Paris, an 8. 8vo. Tome II. page 270. (1119. 1126. 1135. 1193. 1225. 1227. 1231. 1234. 1243. 1254. 1288. 1301. 1311. 1316. 1335. 1340.)
[60] 1347 to 1350.