[ fint] pres. 3 sg. of [findan].
[ finta] † m. tail: consequence, result.
[ finul] (e1, y1, o2), finugl m., finu(g)le ‘fennel,’ Ep, WW. [L. foenuculum]
[ finulsǣd] (o2) n. fennel-seed, Lcd 157a.
fīr = [fȳr]
[ fīras] † mp. men, human beings.
fird = [fierd]
fird- = fierd-, fyrd-
[ firen] f. transgression, sin, crime: outrage, violence: torment, suffering.