[ firenbealu] n. transgression, Cr 1276.

[ firencræft] m. wickedness, Jul 14.

[ firendǣd] † f. wicked deed, crime.

[ firenearfeðe] n. sinful woe, Gen 709.

[ firenfremmende] sinful, Cr 1118.

[ firenful] (y) sinful, wicked.

[ firengeorn] sinful, Cr 1606.

[ firenhicga] (y1, y2) m. adulterer, GPH 389.

[ firenhicge] (fyrn-) f. adulteress, OEG.

[ firenhicgend] (fyrn-) adulterous, OEG.