[ firenbealu] n. transgression, Cr 1276.
[ firencræft] m. wickedness, Jul 14.
[ firendǣd] † f. wicked deed, crime.
[ firenearfeðe] n. sinful woe, Gen 709.
[ firenfremmende] sinful, Cr 1118.
[ firenful] (y) sinful, wicked.
[ firengeorn] sinful, Cr 1606.
[ firenhicga] (y1, y2) m. adulterer, GPH 389.
[ firenhicge] (fyrn-) f. adulteress, OEG.
[ firenhicgend] (fyrn-) adulterous, OEG.