[ heaðuwǣd] f. armour, B 39.

[ heaðuweorc] n. battle-deed, B 2892.

[ heaðuwērig] weary from fighting, Wald 217.

[ heaðuwylm] † (æ3, e3) m. fierce flame.

[ hēaum] = hēagum dp. of [hēah].

[ +hēaw] n. gnashing, grinding.

hēaw- = hǣw- (hēawi, Cp 303c = hǣwen)

[ ±hēawan7] tohew,’ hack, strike, cleave, cut, cut down, kill, Æ, BH, Chr, Jud, LL: make by hewing, A. æftan h. to slander, W 1604.

heawen (K) = [heofon]

-hēawere v. [hrīðer-], [wudu-h.]