-hebba v. [hēafod-h.]
[ ±hebban6] (æ) pres. 3 sg. hōf, pl. hōfon, pp. hafen (hæfen) (wk. forms in LWS, pret. hefde, pp. hefod) to ‘heave,’ raise, lift, lift up, exalt, Æ, B, Bl, Ps; CP: intr. rise, W 1003.
-hebbe, -hebbing v. [ūp-h.]
[ hebbendlic] exalted, DR 18114.
hebeld = [hefeld]
heben = [heofon]
heber = [hæfer]
hebuc = [hafoc]
hecc = [hæc]