[ brǣccoðu] f. falling sickness, epilepsy, WW 11227.

+brǣceo = [brǣc I.]

[ brǣcdrenc] (ē) cough medicine, WW 35188.

[ bræclian] to cackle, make a noise, GD 23612.

[ brǣcon] pret. pl. of [brecan].

[ ±brǣcsēoc] epileptic, lunatic.

[ brǣd] I. f. breadth, width, AO. [[brād]]

[II.] f. flesh, Ph 240. [OHG. brāt]

[III.] m. trick, fraud, deceit, craft. [= *brægd; ‘braid’]

[IV.] pret. 3 sg. of [brēdan], [bregdan].