[1] “Si causam quaeris absolutionis, egestas judicum fuit et turpitudo.... Non vidit (Hortensius) satius esse illum in infamiâ relinqui ac sordibus quam infirmo judicio committi.”—To Atticus, i. 16.
[2] “Jam vero, oh Dii Boni! rem perditam! etiam noctes certarum mulierum, atque adolescentulorum nobilium introductiones nonnullis judicibus pro mercedis cumulo fuerunt.”—Ad Atticum, i. 16.
[3] “Nos hic in republicâ infirmâ, miserâ commutabilique versamur. Credo enim te audisse, nostros equites paene a senatu esse disjunctos; qui primum illud valde graviter tulerund, promulgatum ex senatus consulto fuisse, ut de iis, qui ob judicaudum pecuniam accepissent queareretur. Quâ in re decernendâ cum ego casu non affuissem, sensissemque id equestrem ordinem ferre moleste, neque aperte dicere: objurgavi senatum, ut mihi visus sum, summâ cum auctoritate, et in causâ non verecundâ admodum gravis et copiosus fui.”—To Atticus, i. 17.
[4] A nickname under which Cicero often speaks of Pompey.
[5] “Solebat enim me pungere, ne Sampsicerami merita in patriam ad annos DC majora viderentur, quam nostra.”—To Atticus, ii. 17.
[6] “Pompeius nobis amicissimus esse constat.”—To Atticus, i. 13.
[7] “Non jucunda miseris, inanis improbis, beatis non grata, bonis non gravis. Itaque frigebat.”—To Atticus, i. 14.
[8] “Metellus non homo, sed litus atque aer, et solitudo mera.”—To Atticus, i. 18.
[9] “Consul est impositus is nobis, quem nemo, praeter nos philosophos, aspicere sine suspiratu potest.”—Ib. i. 18.
[10] “Pompeius togulam illam pictam silentio tuetur suam.”—Ib. The “picta togula” means the triumphal robe which Pompey was allowed to wear.