Latin text of the Papal bulls and decrees which are given in English in the body of this book. These documents are taken from Tomassetti's Bullarium, except the decree of John XXII. with regard to alchemies, which is taken from the Corpus Juris Canonici, Tome II., Lyons, 1779.
I.
Bull of Pope Boniface VIII. with regard to burials, which is supposed to have been misconstrued into a prohibition of dissection.
De Sepulturis, Bonifacius VIII. Corpora defunctorum exenternantes, et ea immaniter decoquentes, ut ossa a carnibus separata ferant sepelienda in terram suam, ipso facto sunt excommunicati.
Cap. I. Detestandae feritatis abusum, quem ex quodam more (Alias, modo) horribili nonnulli fideles improvide prosequuntur, nos piae intentionis ducti proposito, ne abusus praedicti saevitia ulterius corpora humana dilaceret, mentesque fidelium horrore commoveat, et perturbet auditum, digue decrevimus abolendum. Praefati namque fideles hujus suae improbandae utique consuetudinis vitio intendentes, si quisquam ex eis genere nobilis, vel dignitatis titulo insignitus, praesertim extra suarum partium limites debitum naturae persolvat, in suis, vel alienis remotis partibus sepultura electa; defuncti corpus ex quodam impiae pietatis affectu truculenter exenterant, ae illud membratim, vel in frusta immaniter concidentes, ea subsequenter aquis immersa exponunt ignibus decoquenda. Et tandem (ab ossibus tegumento carnis excusso) eadem ad partes praedictas mittunt, seu deferunt tumulanda. Quod non solum Divinae majestatis conspectui abominabile plurimum redditur, sed etiam humanae considerationis obtutibus occurrit vehementius abhorrendum. Volentes igitur (prout officii nostri debitum exigit), illud in hac parte remedium adhibere, per quod tantae abominationis, tantaeque immanitatis, et impietatis abusus penitus deleatur, nec extendatur ad alios; Apostolica auctoritate statuimus, et ordinamus, ut cum quis cujuscumque status, aut generis, seu dignitatis exstitent: in civitatibus, terris, seu locis, in quibus catholicae fidei cultus viget, diem de caetero claudet extremum circa corpora defunctorum hujusmodi abusus, vel similis nullatenus observetur, nec fidelium manus tanta immanitate foedentur. Sed ut defunctorum corpora sic impie, ac crudeliter non tractentur, et deferantur ad loca in quibus viventes eligerint sepeliri, aut in civitate, castro, vel loco ubi decesserint, vel loco vicino ecclesiasticae sepulturae tradantur ad tempus, ita, quod demum incineratis corporibus, aut alias ad loca ubi sepulturam eligerint, deportentur, et sepeliantur in eis. Nos enim si praedicti defuncti executor, vel executores, aut familiares ejus, seu quivis alii cujuscumque ordinis, conditionis, status aut gradus fuerint etiam si pontificali dignitate praefulgeant, aliquid contra hujusmodi nostri statuti, et ordinationis tenorem praesumpserint attentare defunctorum corpora sic inhumaniter et crudeliter pertractando, vel faciendo pertractari [{414}] excommunicationis sententiam (quam exnunc in ipsos plurimos) ipso facto se moverint incursuros, a qua non nisi per Apostolicam sedem (praeterquam in mortis articulo) possint absolutionis beneficium obtinere. Et nihilominus ille, cujus corpus sic inhumane tractatum fuerit, ecclesiastica careat sepultura. Nulli ergo, etc. Datum Latera. XII. Calen. Martii, Pontificatus nostri anno VI.
I.
Decree of Pope John XXII. forbidding alchemies, by which he prohibited the pretended making of gold and silver, but is claimed to have hampered the progress of chemistry.
De Crimine Falsi Titulus VI. I Joannis XXII. [circa annum 1317 Avenioni]
Alkimiae hic prohibentur, et puniuntur facientes et fieri procurantes: quoniam tantum de vero auro et argento debent inferre in publicum, ut pauperibus erogetur quantum de falso et adulterino posuerunt. Et si eorum facultates non sufficiunt, poena per judicis discretionem in aliam commutabitur, et infames fiunt. Et si sint clerici beneficiis habitis privantur et ad habenda inhabiles efficiuntur. (Vide Extravagantem ejusdem Joannis quae incipit "Providens" et est sub eodem titulo collocata.)
Spondent quas non exhibent divitias, pauperes Alchimistae; pariter qui se sapientes existimamt in foveam incidunt quam fecerunt. Nam haud dubie hujus artis Alchimiae alterutrum se professores ludificant; cum suae ignorantiae conscii, eos, qui supra ipsos aliquid hujusmodi dixerint, admirentur: quibus cum veritas quaesita non suppetat, diem cernunt, facultates exhauriunt; idemque verbis dissimulant falsitatem, ut tandem quod non est in rerum natura, esse verum aurum vel argentum sophistica transmutatione confingant; eoque interdum eorum temeritas damnata et damnanda progreditur, ut fictis metallis cudant publicae monetae characteres fidis oculis, et non alias Alchimicum fornacis ignem vulgum ignorantem eludant. Haec itaque perpetuis volentes exulare temporibus, hac edictali constitutione sancimus, ut quicumque hujusmodi aurum vel argentum fecerint, vel fieri secuto facto mandaverint, vel ad hoc scienter (dum id fieret) facientibus ministraverint, aut scienter vel auro vel argento usi fuerint vendendo vel dando in solutum: [illegible letter or or mark] verum tanti ponderis aurum vel argentum poenae nomine inferre cogantur in publicum pauperibus erogandum, quanti Alchimicum existat; circa quod eos aliquo praedictorum modorum legitime constiterit deliquisse: facientibus nihilominus aurum vel argentum Alchimicum aut ipso, praemittitur, scienter utentibus perpetuae, infamiae nota respersis. Quod si ad praefatam poenam pecuniarum exsolvendam deliquentium ipsorum facultates non sufficiant, poterit discreti moderatio judicis poenam hanc in aliam (puta carceris, vel alteram juxta qualitatem negotii personarum differentiam aliasque attendendo circumstantias) commutare. Illos vero qui in tantae ignorantiam infelicitatis proruperint, ut nedum nummos vedunt, sed naturalis juris praacepta contemnant, artis excedant metas, legumque violant interdieta scienter videlicet adulterinam ex auro et argento Alchimico cudendo seu fundendo, cudi seu fundi faciendo monetam; hac animadversione percelli jubemus, ut ipsorum bona deserantur carceri, ipsique perpetuo sint infames. Et si clerici fuerint delinquentes, ipsi ultra praedictas poenas priventur beneficiis habitis et prorsus reddantur inhabiles ad habenda.
III.
Bull of Pope John XXII. forbidding certain magical practices, which, like the prohibition of alchemies, protected his flock from [{415}] sharpers of various kinds, sooth-sayers, pretended sorcerers, magicians, et id genus omne. This is the bull which Pres. White quotes under its Latin title, Super illius specula, as if he had it under his eye at the moment of writing, and which he says "shows Pope John himself, in spite of his infallibility, sunk in superstition the most abject and debasing; for in this bull, supposed to be inspired from wisdom from on high, Pope John complains that both he and his flock are in danger of their lives by the arts of the sorcerers. He (the Pope) declares that such sorcerers can shut up devils in mirrors and finger-rings and phials and kill men and women by a magic word; that they had tried to kill him by piercing a waxen image of him with needles in the name of the devil."