[78] Epist. Medicinales diversor. l. 7. Epist. 2. Manardus delivers this as his own, in the Letter abovementioned; tho’ he has taken it from Paulus Ægineta, De re med. l. vi. C. LXIX. de Hermaphr. or from Albucas. in his Chirurgia C. LXX. de cura Hermafroditæ.
[79] ‘Hermaphroditas Græci pariter & Latini appellant; quorum tres in viris differentiæ, una in mulieribus: In viris enim similitudo muliebris pudendi aliquando in scroto; aliquando in perinæo apparet; aliquando per medium scrotum urina exit.
‘In mulieribus supra pudendum, per pubem, virilis membri cum duobus testibus forma prominet.’
[80] Or else it is an accidental and superficial Chink, for which see Columbus and Parée.
[81] De Conceptu & Generatione Hominis, &c. l. 5. c. 3. fol. 44.
[82] ‘Anno 1519. Tiguri Hermaphroditus vel Androgynus natus est, supra umbilicum egregiè formatus, sed circa umbilicum rubeam carnis massam habens sub qua membrum muliebre, & infra hoc, loco convenienti, virile quoque.’
[83] Ibidem c. 3. Artic. 14.
[84] ‘Contigit nobis talem offerri infantem, de quo non satis constare cujusnam Sexus esset, prominebant quidem testiculi, membrum præterea nullum, infra testiculos ruptura erat unde urina efflueret, sed quia propter virgæ prominentis defectum (nec enim tota aberat, sed intro conversa, ad modo dictam rupturam deflectebat) hanc natura viam urinæ dedisset. Non pro femella, nec Androgyno, sed pro masculo hunc haberi & baptizari placuit.’
[85] ‘Cæterum quia quæ talia sunt, intellectu magis quam oculis percipiuntur, nec huic peculiarem figuram effingere voluimus.’
[86] Lib. XV. in fine.