|
Tot proceres Romam, tam longa struxerat ætas, Totque hostes et tot sæcula diruerant; Nunc Romam in Româ quærit reperitque Raphael; Quærere magni hominis, sed reperire Dei est. Celio Calcagnini. |
|
Quod lacerum corpus medicâ sanaverit arte, Hippolytum Stygiis et revocarit aquis, Ad Stygias ipse est raptus Epidaurius undas; Sic pretium vitæ mors fuit artifici. Tu quoque dum toto laniatam corpore Romam Componis miro, Raphael, ingenio, Atque urbis lacerum ferro, igne, armisque cadaver Ad vitam antiquum jam revocasque decus, Movisti Superum invidiam; indignataque mors est Te dudum extinctis reddere posse animam, Et quod longa dies paullatim aboleverat, hoc te Mortali spretâ lege parare iterum. Sic miser heu primâ cadis intercepte juventâ: Debere et morti nostraque nosque mones. Baldassare Castiglione. |
[408] See Benvenuto Cellini, i. 31.
[409] [Vol. I., Age of Despots], App. V.
[410] Printed at Venice, 1620.
[411] 'Quod Romæ, hoc est in sentinâ omnium rerum atrocium et pudendarum deprehensi fuerimus.' Quoted by Gregorovius, Stadt Rom, vol. viii. p. 598, note 3.
[412] Cf. Filelfo, quoted in a note to the next chapter, who says,'Tuscan is hardly known to all Italians, while Latin is spread far and wide throughout the whole world.'
[413] I purpose in this chapter to use the Delitiæ Poetarum Italorum, two parts divided into 4 vols., 1608; Carmina Quinque Illustrium Poetarum, Bergomi, 1753; Poemata Selecta Italorum, Oxonii, 1808; and Selecta Poemata Italorum, accurante A. Pope, Londini, 1740.
[414] Bonucci's edition of Alberti's works, vol. i. Alberti's own preface, in the form of a dedicatory letter to Lionello d'Este, describes how he came to write this comedy, and how it was passed off upon contemporaries as an original play by Lepidus Comicus. Ib. pp. cxxi.-cxxiii.
[415] See above, [p. 254], for the purpose fulfilled by the Sylvæ.