Magnum erat profecto sic meditari, sic scribere; multo majus sic vivere, sic mori: ut sit hæc pene nimia dictu pietas exemplo illius superata. Scit hæc illa orbis pars miserrima jam et contaminatissima. Utinam hanc maturius intellexissent virtutem, quam jam sero laudant, et admirantur amissam, nec illâ opus fuisset dirâ fornace, quâ tam eximia regis pietas exploraretur, ex qua nos tantum miseri facti sumus, ille omnium felicissimus; cujus illa pars vitæ novissima et ærumnosissima et supremus dies, (in quo hominibus, et angelis spectaculum factus stetit animo excelso et interrito, summum fidei, constantiæ, patientiæ exemplar, superior malis suis, et totâ simul [conjestâ] inferni malitiâ) omnes omnium triumphos et quicquid est humanæ gloriæ, [susuperavit]. Nihil egistis O quot estis, hominum! (sed nolo libro sanctissimo quicquam tetrius præfari, nec qaos ille inter preces nominat, maledicere) nihil, inquam, egistis hoc parricidio, nisi quod famam illius et immortalitatem cum æterno vestro probro et scelere conjunxistis. Nemo unquam ab orbe condito tot veris omnium lacrymis, tot sinceris laudibus celebratus est. Nulli unquam principum in secundis agenti illos fictos plausus vel metus dedit, vel adulatio vendidit, quàm hic verissimos expressere fuga, carcer, theatrum et illa omnium funestissima securis, qua obstupe, fecit hostes moriens et cæsus triumphavit.
Tu interim (Rex augustissime) vera et viva patris effigies, (cujus inter summas erat felicitates humanas, et in adversis solatium te genuisse, in quo superstite mori non potest) inflammeris maxime hoc mortis illius exemplo, non tam in vindictæ cupidinem, (in quem alii te extimulent, non ego) quam in heroicæ virtutis, et constantiæ zelum: hanc vero primum adeas quam nulla vis tibi invito eripiet, hæreditariam pietatem; et quo es in tuos omnes affectu maxime philostorgo, hunc librum eodem tecum genitore satum amplectere; dic sapientiæ, soror mea es, et prudentiam affinem voca; hanc tu consule, hanc frequens meditare, hanc imbibe penitus, et in animam tuam transfunde. Vides in te omnium conjectos oculos, in te omnium bonorum spes sitas, ex te omnium vitas pendere, quas jamdiu multi tædio projecissent, nisi ut essent quas tibi impenderent. Magnum onus incumbit, magna urget procella, magna expectatio, major omnium, quam quæ unquam superius, virtutum necessitas: an sit regnum amplius in Britannia futurum, an religio, an homines, an Deus, ex tua virtute, tua fortuna dependet: immo, sola potius ex Deo fortuna; cujus opem quo magis hic necessariam agnoscis, præsentaneam requiris, eo magis magisque, (quod jam facis) omni pietatis officio promerearis: et illa quæ in te largè sparsit bonitatis, prudentiæ, temperantiæ, justitiæ, et omnis regiæ virtutis semina foveas, augeas, et in fructum matures, ut tibi Deus placatus et propitius, quod detraxit patri tuo felicitatis humanæ, tibi adjiciat, et omnes illius ærumnas conduplicatis in te beneficiis compenset, et appelleris ille restaurator, quem te unicé optant omnes et sperant futurum, et ardentissimis precibus expetit.
Majestatis tuæ humillimus devotissimusque subditus et sacellanus,
No. VIII.
INSCRIPTION ON DR. PETER HEYLIN'S[BS] MONUMENT IN WESTMINSTER-ABBEY.
[Written by Dr. Earle, then Dean of Westminster.]
Depositum Mortale
Petri Heylyn, S. Th. D.
Hujus Ecclesiæ Prebendarii et Subdecani,
Viri plane memorabilis,
Egregiis dotibus instructissimi,
Ingenio acri et fœcundo,
Judicio subacto,
Memoria ad prodigium tenaci,
Cui adjunxit incredibilem in studiis patientiam
Quæ cessantibus oculis non cessarunt.
Scripsit varia et plurima,
Quæ jam manibus hominum teruntur;
Et argumentis non vulgaribus
Stylo non vulgari suffecit.
Et Majestatis Regiæ assertor
Nec florentis magis utriusque
Quàm afflictæ,
Idemque perduellium et scismaticæ factionis
Impugnator acerrimus.
Contemptor invidiæ
Et animo infracto
Plura ejusmodi meditanti
Mors indixit silentium:
Ut sileatur
Efficere non potest.
Obiit Anno Ætatis 63, et 8 die Maii, A. D. 1662.
Possuit hoc illi mæstissima conjux.