Rex sibi prestabit veniam, qua curia stabit,
Et sic transibit sine morteque liber abibit;170
Sique recognoscat aliter, sibi iuraque poscat,
Incidet in mortem: trahat hanc quam vult sibi sortem.
Qui cum rege pares fuerant tunc consiliares,
Vrsum temptarunt, eius quoque velle probarunt:
Hic vitam portat, alius mortemque reportat;
Hic consolatur, alius quandoque minatur;
Quisque dolos fingit, quibus Vrsi pectora stringit,
Quo minus agnoscit quid regi dicere possit.