Det quamuis variam popularis vox tibi famam,
Attamen ore meo te nichil esse puto.
Quicquid agant alii, non possum credere sorti,
Saltem dumque deus sit super omne potens.
Non te fortunam quicquid michi ponere credam,
Vt gens que sortem murmurat esse tuam:90
Hac tamen in carta, que sit sibi ficta figura,
Scribere decreui, set nichil inde michi.
Hic describit fortunam secundum aliquos, qui sortem fortune dicunt esse et casum.
Capm. iii.