Quos vocat eicit, erigit, obruit, omnia voluit,
Esse suum proprium vendicat ipsa dolum.
Passibus ambiguis fortuna volubilis errat,
Et manet in nullo cotidiana loco:
En rapuit quodcumque dedit fortuna beatum,
Fit macer et subito qui modo crassus erat.
Dum iuuat et vultu ridet fortuna sereno,
Prospera tunc cuncta regna sequntur opes:[321]
Cum fugit illa, simul fugiunt, nec noscitur ille
Agminibus comitum qui modo cinctus erat.170