[482] viii. 351, 353 d and e.
[483] iv. 652 c, 653 a, 654 d.
[484] i. 748: iv. 374, 550.
[485] In Dionys. Ar. ii. 192.
[486] Φησι δε 'ο αυτος Μανης ... τα εμα προβατα γινωσκει με, και γινωσκω τα εμα προβατα. (Epiphan. i. 697.)—Again,—'ηρπασεν 'ο 'αιρετικος προς την ιδιαν κατασκευην της βλασφημιας. ιδου, φησιν, ειρηται; 'οτι γινωασουσι (lower down, γινωσκει) με τα εμα, και γινωσκω τα εμα. (Basil ii. 188 a, b.)
[487] Εν ταξει τη οικεια και πρεπωδεστατη των πραγματων εκαστα τιθεις. ου γαρ εφη, γινωσκει με τα εμα, και γινωσκω τα εμα, αλλ' 'εαυτον εγνωκατα προτερον εισφερει τα ιδια προβατα, ειθ' ουτως γνωσθησεσθαι φησι παρ αυτων ... ουχ 'ημεις αυτον επεγνωκαμεν πρωτοι, επεγνω δε 'ημας πρωτον αυτος ... ουχ 'ημεις ηρξαμεθα του πραγματος, αλλ' 'ο εκ Θεου Θεος μονογενης.—iv. 654 d, 655 a. (Note, that this passage appears in a mutilated form, viz. 121 words are omitted, in the Catena of Corderius, p. 267,—where it is wrongly assigned to Chrysostom: an instructive instance.)
[488] In Ps. 489: in Es. 509: Theoph. 185, 258, 260.
[489] ii. 188 a:—which is the more remarkable, because Basil proceeds exquisitely to shew (1886) that man's 'knowledge' of God consists in his keeping of God's Commandments. (1 John ii. 3, 4.) See p. 206, note 1.
[490] So Jerome, iv. 484: vii. 455. Strange, that neither Ambrose nor Augustine should quote the place.
[491] See Revision Revised, p. 220.