[128] Benedicti Regula Monachorum, ed. E. Woelfflin, Leipzig, Teubner, 1895.
[129] De secunda feria quadragesimæ. In capitulo nequaquam alia Regulæ sententia legitur quam quæ est de quadragesimâ. Recitatur quoque Brevis librorum qui anno præterito sunt ad legendum fratribus erogati. Cum quilibet frater nominatur, surgit, et librum sibi datum reddit: et si eum forte non perlegerit, pro indiligentiâ veniam petit. Est autem unus tapes ibi constratus super quem illi libri ponuntur, de quibus iterum quanti dantur, dantur cum Brevi; et ad hoc est una tabula aliquantulum major facta. Antiquiores Consuetudines Cluniacensis Monasterii. Lib. I. Cap. LII. D'Achery, Spicilegium, ed. 1723, I. 667.
[130] Ibid. Lib. III. Cap. X. Ibid. 690. De Præcentore et Armario. Præcentor et Armarius Armarii nomen obtinuit eo quod in ejus manu solet esse Bibliotheca quæ et in alio nomine Armarium appellatur.
[131] Reyner. Apostolatus Benedictinorum in Anglia, fol. 1626. App. Part iii. p. 211. As Lanfranc styles himself in the prologue Bishop of Rouen, these decrees must have been issued between August 1067 and August 1070, when he was made Archbishop of Canterbury.
[132] Reyner, Apostolatus Benedictinorum in Anglia, fol. 1626. App. Part iii. p. 216.
[133] I am aware that the Customs printed by D'Achery are dated 1110; but it need not be assumed that they were written in that year. Similar directions are to be found among the Veteres Consuetudines of the Benedictine Abbey of S. Benoit sur Loire, or Fleury, founded a.d. 625. Floriacensis vetus Bibliotheca, 8vo. Lyons, 1605, p. 394.
[134] Cantor almaria puerorum juvenum et alia in quibus libri conventus reponentur innovabit fracta præparabit [reparabit?] pannos librorum bibliothecæ reperiet fracturas librorum reficiet. Chronicon monasterii de Abingdon (De obedientariis Abbendoniæ). Rolls Series, ii. 371.
[135] Cantor non potest libros vendere dare vel impignorare. Cantor non potest libros accommodare nisi pignore, quod tanti vel majoris fuerit, reposito. Tutius est pignori incumbere quam in personam agere. Hoc autem licet facere tantum vicinis ecclesiis vel excellentibus personis. Ibid. pp. 373, 374.
[136] Mon. Angl. II. 39. The last sentence runs as follows in the original: Nullus librum capiat nisi scribatur in rotulo ejus; nee alicui liber aliquis mutuo tradatur absque competenti et sufficienti memoriali, et hoc ponatur in rotulo ipsius. I owe this quotation and the last to Father Gasquet's Some Notes on Medieval Monastic Libraries, 1891, p. 10.
[137] Adhuc etiam libros ad legendum de armario accipit duos quibus omnem diligentiam curamque prebere monetur ne fumo ne puluere vel alia qualibet sorde maculentur; Libros quippe tanquam sempiternum animarum nostrarum cibum cautissime custodiri et studiosissime volumus fieri vt qui ore non possumus dei verbum manibus predicemus. Guigonis, Prioris Carthusiæ, Statuta. Fol. Basle, 1510. Statuta Antiqua, Part 2, Cap. xvi. § 9.