Steinschneider (1905), p. 6, speaks of “Armengab (oder Armengaud, nicht Armengand) Blasii, in Montpellier, Arzt Philipps des Schönen, gest. 1314 übs. aus dem Hebr.” But Fabricius speaks of Armegandus or Ermengardus Blasii, and the aforesaid MSS give such forms as “dymengandus blasii,” “a mag. hermengaldo blasii,” “a mag. Armengando blazini,” “a mag. Armegando blasii de monte pessulano magistro in medicina.”
[2681] Diepgen (1909), 83-88.
[2682] Listed but not printed by Fournier, Les Statuts et Privilèges des Universités Françaises, II (1891).
[2683] Diepgen (1909), 48-82.
[2684] One of the above-mentioned papal bulls of 1309 speaks of “our cherished sons, masters William of Brixia and John of Alesto, our physicians and chaplains, and also of Master Arnald of Villanova, physician”; while the other two bulls speak of “our cherished sons, Arnald of Villanova and John of Alesto, our physician and chaplain.” Thus William and John, rather than Arnald, seem to be the pope’s private physicians.
[2685] Diepgen (1909), p. 94.
[2686] Ibid., p. 99.
[2687] They will be found listed in HL 28, 50-51. I have used the edition published at Lyons, in 1532.
[2688] Regule Generales Curationis Morborum, Doctrina VI. “Cum omnis vera cognitio a sensu oriatur et ab his quae sensibilia sunt habeat ortum, necessario ipsa sensibilia debent gratiose et efficaciter demonstrari iuvenibus et adiscentibus, cum tunc intellectus discurrens per ea abstrahit multa media et multas conclusiones. Unde per sensibilia venit intellectus ad cognitionem insensibilium et occultorum et arduorum et subtilium, ut declaratur per totum processum theologiae et per totum processum medicinae.”
[2689] De epilepsia, cap. 25. A similar passage in a work contemporary with Arnald, Bernard Gordon’s Tractatus de decem ingeniis curandorum morborum, pp. 228-9 of the Venice, 1496, edition, reads: “Tertio quod medicus operatur secundum artem seu per canones Galenis et Hippocratis et aliorum sapientium et in hoc condemnatur omnis ars auguriandi sicut est ars geomantica et suspendendi herbas ad collum et omnia emperica et forticinia et fassina et alia quam plurima quae non est bonum revelare propter abutentes qui conscientia neglecta utuntur magis et quibusdam ingeniis fatuis et cum omni sollertia pessima et mala lege et multa similia quae non sunt tunc narrabilia.... Et testor deum et nimirum quod numquam vidi hominem malitiosum in medicina qui diu duraret dies suos.”