XIV
CICERO ATTICO SAL.
Scr. Formiis VI Non. Mart. a. 705
Non dubito, quin tibi odiosae sint epistulae cotidianae, cum praesertim neque nova de re aliqua certiorem te faciam neque novam denique iam reperiam scribendi ullam sententiam. Sed, si dedita opera, cum causa nulla esset, tabellarios ad te cum inanibus epistulis mitterem, facerem inepte; euntibus vero, domesticis praesertim, ut nihil ad te dem litterarum, facere non possum et simul, crede mihi, requiesco paulum in his miseriis, cum quasi tecum loquor, cum vero tuas epistulas lego, multo etiam magis. Omnino intellego nullum fuisse tempus post has fugas et formidines nostras, quod magis debuerit mutum esse a litteris, propterea quod neque Romae quicquam auditur novi nec in his locis, quae a Brundisio absunt propius quam tu bidui aut tridui.[73] Brundisi autem omne certamen vertitur huius primi temporis. Qua quidem exspectatione torqueor. Sed omnia ante Nonas sciemus. Eodem enim die video Caesarem a Corfinio post meridiem profectum esse, id est Feralibus, quo Canusio mane Pompeium. Eo modo autem ambulat Caesar et iis congiariis militum celeritatem incitat, ut timeam, ne citius ad Brundisium, quam
[73] bidui aut tridui Reid: biduum aut triduum MSS.
but their lands, their little homesteads and their tiny hoards. And see how public opinion has changed. They fear the man they once trusted, and adore the man they once dreaded. It pains me to think of the mistakes and wrongs of ours that are responsible for this reaction. I wrote you what I thought would be our fate, and I now await a letter from you.
XIV
CICERO TO ATTICUS, GREETING.
Formiae, March 2 B.C. 49