Let us settle what remains; and first this point, which adds anxiety to my sorrow. This sum, I mean, whatever it is, which comes from Precius, I do not want mixed up with the accounts of mine of which that fellow has the handling. I have written to Terentia and to Philotimus himself that I shall deposit with you any moneys I may collect, for the equipment of the triumph I anticipate. So I fancy there will be no amour propre wounded: but as they like. Here is another matter for your consideration—the steps I am to take to arrange this business. You outlined them in a letter dated from Epirus or Athens, and I will support your plan.
II
CICERO ATTICO SAL.
Scr. Brundisi V K. Dec., ut videtur, a. 704
Brundisium venimus VII Kalend. Decembr. usi tua felicitate navigandi; ita belle nobis
"Flavit ab Epiro lenissimus Onchesmites."
Hunc σπονδειάζοντα, si cui voles τῶν νεωτέρων, pro tuo vendito. Valetudo tua me valde conturbat; significant enim tuae litterae te prorsus laborare. Ego autem, cum sciam, quam sis fortis, vehementius esse quiddam suspicor, quod te cogat cedere et prope modum infringat. Etsi alteram quartanam Pamphilus tuus mihi dixit decessisse et alteram leviorem accedere. Terentia vero, quae quidem eodem tempore ad portam Brundisinam venit quo ego in portum mihique obvia in foro fuit, L. Pontium sibi in Trebulano dixisse narrabat etiam eam decessisse. Quod si ita est, est, quod maxume mehercule opto, idque spero tua prudentia et temperantia te consecutum.
Venio ad epistulas tuas; quas ego sescentas uno tempore accepi, aliam alia iucundiorem, quae quidem erant tua manu. Nam Alexidis manum amabam, quod tam prope accedebat ad similitudinem tuae litterae; non amabam, quod indicabat te non valere. Cuius quoniam mentio facta est, Tironem Patris aegrum reliqui, adulescentem, ut nosti, et adde, si quid vis,