Capua, Jan. 26, B.C. 49
Since I left Rome I have not yet let a day pass without dropping you a line; not that I had any
magno opere, quod scriberem, sed ut loquerer tecum absens; quo mihi, cum coram id non licet, nihil est iucundius.
Capuam cum venissem a. d. VI Kal. pridie, quam has litteras dedi, consules conveni multosque nostri ordinis. Omnes cupiebant Caesarem abductis praesidiis stare condicionibus iis, quas tulisset; uni Favonio leges ab illo nobis imponi non placebat. Sed is haud auditus[41] in consilio. Cato enim ipse iam servire quam pugnare mavult; sed tamen ait in senatu se adesse velle, cum de condicionibus agatur, si Caesar adductus sit, ut praesidia deducat. Ita, quod maxime opus est, in Siciliam ire non curat; quod metuo ne obsit, in senatu esse vult. Postumius autem, de quo nominatim senatus decrevit, ut statim in Siciliam iret Furfanioque succederet, negat se sine Catone iturum et suam in senatu operam auctoritatemque quam magni aestimat. Ita res ad Fannium pervenit. Is cum imperio in Siciliam praemittitur. In disputationibus nostris summa varietas est. Plerique negant Caesarem in condicione mansurum postulataque haec ab eo interposita esse, quo minus, quod opus esset ad bellum, a nobis pararetur. Ego autem eum puto facturum, ut praesidia deducat. Vicerit enim, si consul factus erit, et minore scelere vicerit, quam quo ingressus est. Sed accipienda plaga est. Sumus enim flagitiose imparati cum a militibus tum a pecunia; quam quidem omnem non modo privatam, quae in urbe est, sed etiam publicam, quae in aerario est, illi reliquimus. Pompeius ad legiones Appianas[42] est profectus; Labienum secum habet. Ego tuas opiniones de his rebus exspecto. Formias me continuo recipere cogitabam.
[41] haud auditus Bosius: auditus auditus M: a nullo auditus Müller.
[42] Appianas Lipsius: acianas M1: actianas M2: Attianas most editors.
particular news, but I wanted to talk with you in my absence. When we cannot talk face to face, there is nothing I like better.
I reached Capua yesterday, the 25th, where I met the consuls and many fellow-members. All hope that Caesar will abide by his conditions, accepting the withdrawal of his garrisons: only Favonius objects to his dictating to us. But no one listened to him. For even Cato now prefers slavery to war: but he wants to be in the House when the terms are debated, if Caesar can be induced to withdraw his garrisons. So he does not care to do what would be most useful, and go to Sicily: and he wants to be in the House, where I fear he will cause trouble. The Senate definitely decreed that Postumius should set out for Sicily at once and succeed Furfanius. Postumius replied he would not go without Cato; he has a great idea of his own value and influence in the House. So choice fell on Fannius; he is dispatched to Sicily with military power. In our debates there is great difference of opinion. Most declare that Caesar will not stick to his compact, and that his demands were only introduced to hinder our preparations for war. I fancy, however, that he will withdraw his garrisons. For he will win his point, if he is elected consul, and win it with less scandal than by his first course. But the blow must be borne. We are sinfully unready in men and money: for we have left him not only our private purses in the city, but the state funds in the treasury. Pompey along with Labienus has set out for Appius' legions. I want your views on this. I think of returning to Formiae at once.